تبلیغات 
سلام
پس نه عذری هست و نه هیچ بهانه و گلایه ای ...
همین دمی را خوش است كه لحظه ای با منی...
ممنون.
خوانش اول:
من و تو
تنها دو نام بوده ایم
داغی
بر بلندای كهنسال ترین درخت باغ
بر تن پوست اش
حكّ
یا تنها دو نام بر سنگی
پای همان بلندترین درخت
كه مزارمان بود...
من و تو
تنها دو نام بوده ایم
با هم اما
تا هماره در پیوند...
خوانش دوم:
به تعبیر خواب هایت آمده ام
آه ای عریان ترین بانوی اردیبهشت
گمشده در گیسوان پریشان دختركان آب
كه اسماعیل ام را
به قربانگاه " ناهید" آورده ام....
مرا به نام نیك ام بخوان:
" بهرام " نه!
كه ابراهیم...
آنك زمین ما را نفس می كشد
بر خطی از شقایق
رگه ای برف
و چمنزاری كه سبز می روید...
دست در دستان هزاران سیاوشم...
مشتاقانه منتظر حضور و نظرت هستم...