تبلیغات 
پنجشنبه 22 مرداد 1388
چیزی شبیه شعر...!
پشت قاب نقاب دانائی
در پس ِ سنگر ِ سپید ِ سكوت
مؤمنانه به كفر ِ خویش آگاه
به تو من فكر می كنم، چه "سیاه"!
دفتر ِخاطراتِ فكر ِمرا
نقشی از خالی ِ خلأ پر كرد...
سقفِ نسیان پناهگاهم شد
كومه ای سوت و كور و ساكت و سرد...
تُردتر از سكوتِ آیینه
سنگِ فریاد را به سینه زدم!
در شكستم "شكست" پیدا شد
پینه ای روی زخم ِ كینه زدم
ذهن با درد ِزایمان درگیر
با جنین های مرده در شكمش
نطفه های حرام ِسقط شده
پیش ِپاهای "آل " ِ بد قدمش!
- رقص ِفوج ِ پرنده ها ممنوع-
-گذر ماه از آسمان قدغن-
شیر در سینه های تُرشیده
بند نافی بریده لای كفن...!
◘
...
برزخ ِ وهم و روح ِ سرگردان
گیج و آشفته و پریشان بود
به خدا پشت كرده بود چرا-
-كه خدا مِلكِ طِلق ِ ایشان بود
كنج ِ زندان ذهن ِ بیمارش
واژه هایی كشیده بر زنجیر
با الفبایی از زبانی گنگ
بندی ِ شعر نانوشته... "اسیر"
پی نوشت:
منتظر رهنمودهای نقادانه تان هستم.