تبلیغات
سیاهه های سپید - ورای واژه ها
یکشنبه 30 فروردین 1388

ورای واژه ها

   نوشته شده توسط: مهران سالاری    نوع مطلب :دو پنجره بریك دیوار ،سیاهه های سپید ،


 از آخرین حضور ماهی گذشت ، سالی نو شد و من سالی كهنه تر شدم .
همه را بر من ببخش! كه تنها تویی مرا امید بخش...

  از کجا آغاز شد
           این شعر ناتمام !؟
               تنها تو می دانی
                     که اینچنین قلم میزنی مرا...
              دستهای دعا
                    امیدی به فرصتی است
                               تا شاید
                                     به "نیکی" ویراستش کنم .

                    ************************************************
              

      روزه سكوت را به نام تو افطار می كنم...

        نامت اسم ِ رمز ِ شب بود
              ورد بر لبانم
                       _ کلید ِ هر بسته دری _
       که جادویی کیمیا را می مانست
                          تا تمامی ِ لحظه های مرده ام را
                                   به امید زنده کُنَد ...
               ای نامت نوای اسم اعظم
                                 مسیحای من !
                                  به تو تنها دمی مانده
                                             دمی دیگر
                                                   در من
                                                         بِدَم...


                  ***************************************************
         فاتحه ها را تو بخوان ، یاسین ها را من خوانده ام... 

      در وانفسای گامهای افتاده از نفس
                سنگین کوله بار کلامِ گفته را
                                  بر دوش می کشم
                                   و ثقل ِ کلماتِ ناگفته را
                                      که بر شانه هایم بیشتر سنگینی می کند...

    از پسِ هر گام سنگی در پس
           و پیشِ هر گام سنگی در پیش
              بر این گُسترده گورستان ِ سرد
                      خود را
                         بر شانه های تو بر دوش می کشم...

  خاکستانی آنقدر تاریک
          که شب تاب ها   - این کِرم های روشنفکر –
                        تنها چراغ داران اند
                            و شعور ِ شعر را
                                در تابوتِ واژه ها
                                  از شکستن ِقاموس
                                           تا هتکِ ناموس
                                                   دهان به دهان می چرخانند ...

                            مشایعان به تشییع ِ خویش آمده اند!
                                                      کافیست ، سنگها را
                                                              به تعدادِ یکایکشان
                                                                            شماره کُنی...

                       

                    



How did the Achilles tendon get it's name?
شنبه 14 مرداد 1396 10:50 ق.ظ
You actually make it seem so easy with your presentation but I find this topic to be actually something
which I think I would never understand. It seems too complicated and very broad for
me. I am looking forward for your next post, I'll try to get the hang of it!
http://meridethemley.hatenablog.com/entry/2016/02/26/203903
جمعه 13 مرداد 1396 10:55 ب.ظ
Very nice article, exactly what I was looking for.
حمیده محمدرضاپور
پنجشنبه 17 اردیبهشت 1388 01:10 ب.ظ
ریل شیشه ای بروز شد
با پنج مطلبی که در این پست می خوانید
و سه شعر
یک مثنوی (کوتاه)
یک غزل (تقدیم به خاک پاکی که دران زاده شدم ...کرج )
و یک چهارپاره
منتظرم بدون هیچ انتظاری
بااحترام
کاندید
سه شنبه 15 اردیبهشت 1388 09:26 ب.ظ
دوست عزیزم مهران جان
با سلام
ممنون و متشکرم به پاس بزرگواری ات
من را با نام دغدغه لینک کن
ارثی زاد
سه شنبه 15 اردیبهشت 1388 08:37 ب.ظ
لطف داری عزیزم
موفق بمانی
mona
دوشنبه 14 اردیبهشت 1388 12:23 ب.ظ

زندگی
به گورستان
تلاشی گنگ دارم نم نم باران
نمی دانم که چیزی زیر انگشتان سردش می شود بیدار
و پا در پچ پچش با خاک
خبر می آورد از سرگذشتی تیره و غمنک
به گورستان
کلاف درهمی وا می شود با کوشش باران
و بوی خاک در پیراهن جان می دود چون عطر
و خواب خفتگان خاک می بخشد به دل سامان
درون پرده اشکی که از چشمم نمی افتاد
تو را در اشک می دیدم
نه باران
نه یاران
نه حتی مردمانی را که روی جنگل انبوه خاموشان
نهال دیگری را غرس می کردند
تو را می دیدم ای گلبرگ
که می ایی و می ریزد شکوه مرگ
چه غوغا می کند گونه های تازه ات باران
به گورستان



آرزو
شنبه 12 اردیبهشت 1388 05:05 ب.ظ
سلام
مثل همیشه
کاندید
چهارشنبه 9 اردیبهشت 1388 11:30 ق.ظ
دوست عزیز مهران جان ؛ سلام
از آخرین نوشته ات همانند سایرین نهایت لذت را بردم
عالی بود و مثل همیشه می بایست گفت معنا گرا
ممنون و موفق باشی
--------------------------------------
مهران عزیز ؛ من شما را لینک کردم
كانون ادبی زمستان
سه شنبه 8 اردیبهشت 1388 04:04 ب.ظ
سلام
جهت اطلاع از برنامه های كانون ادبی "زمستان" در بهار 1388
و ارائه پیشنهادات ارزشمند شما منتظر حضور شما هستیم.

http://s-aram.blogfa.com/
كانون ادبی زمستان
bateleh
یکشنبه 6 اردیبهشت 1388 07:45 ب.ظ

ممنون میشم لینکم کنید
میترا
جمعه 4 اردیبهشت 1388 08:43 ب.ظ
سلام به داداش گلم.
اومدم بگم که از حضورتون و خوندن دوباره شعرهاتون خوشحالم.
موقع خوندن شعر آخر ، صدای شما توی گوشم می پیچید با همون شفافیت خاص در بیان واژه ها...
دلم براتون تنگ شد!!!
رضا آل علی
پنجشنبه 3 اردیبهشت 1388 10:47 ب.ظ
سلام دوست خوبم

لذت بردم از شعر زیبایت . یا حق
ارثی زاد
پنجشنبه 3 اردیبهشت 1388 08:40 ب.ظ
سلام

یک استکان غزل با چند زباعی بروز شد!!!
نیلوفر ظریف
پنجشنبه 3 اردیبهشت 1388 05:08 ب.ظ
شعر خیلی قشنگی بود
منم آپم خوش حال میشم بیاید
اسفندیار مغموم
پنجشنبه 3 اردیبهشت 1388 11:30 ق.ظ
سلام عزیز مهربان . قدمت روشن.

این شعرت خیلی دلنشین بود پر تصویرهای ناب و تازه سر فرصت بارها آن را خواهم خواند .
مرتضی محمودی
دوشنبه 31 فروردین 1388 07:32 ب.ظ
سلام
آخرین حضورت یک ماه پیش بود
تو نبودی و دل از آه ریش بود
درسته شعر ها گفتیم و خواندیم
ولی نبودنت ظلمت این کیش بود
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر