تبلیغات
سیاهه های سپید - از هر دری...
پنجشنبه 1 اسفند 1387

از هر دری...

   نوشته شده توسط: مهران سالاری    نوع مطلب :دو پنجره بریك دیوار ،


 در این  دو سه ماهی كه از غار چندساله ام به در آمده ام آنچنان فضاهای متفاوتی را دیدم كه سرگیجه ام گرفت... . یكی از شكستن قاموس كلمات می گوید به نوآوری ، یكی پرده دری رواج می دهد به نام شعر اوانگارد! وان یكی مارا شعار می خواند و بزرگواری به هشدار كه زبان سرخ سر سبز می دهد بر باد!
آنسوتر چشم و لب و غمزه و جام و یار و گل و بلبل و سنبل و به به و چه چه و لاك و سِرِلاك و...
اما نسل جدیدی از شاعرانم در زایشند كه بارقه های امید می افروزند . می گویی نه! بخوانشان ...


                    *********************************************************

هجوم ولیمه ها در حلقومت آوار می شود
                            و جیغ ِتیغ
                                    بر سنگِ سیاه مَذبَح
                                                       پروارتر می کُنَدَت!...

اندیشه
      پای منبری
          به قهوه ای قجری میهمان می شود
                      و درد
                         و مرض
                           و آلزایمر...
                            " تاریخ" و آلزایمر...
و تمامی قرونِ نشئگی
       که تشنگی ها و گشنگی ها را از یادت برده اند
                                   در تقلای قاشق و قاتق...!
 
                     و کاسه ای
                            که هر از گاه ولیمه ای در آن آوار میشود...
                               جهان بر سرت آوار می شود
                                    و آوارگی
                                           بر سرت آوار می شود...
                                                   و هنوز هم
                                                           تنت داغ است......!..!

   *********************************************************************************
    قرار بود نوید عزیزم زحمت این پُست را بكشد كه نشد ! و باید مرا دوباره تحمل كنید!

    " كم نیستند كه پارس و پارسی را تنها پارس كرده اند و به استخوانی خاموشند "
        
 من نهاوند را چندباره زیسته ام                      
                         رستم وار
                                 و نه فرخ زاد
                           خسته از زنجیرهایی که خود به پای خود کردم
                                                  و رفیقم
                                                        و همسنگرم...
                                             زیر هجومِ تازی و تازیانه !
                                               بر فراز خلیج
                                                        _خلیج عربی!! _
                                            که در سواحلش
                                                طعم تُردِ دخترکان پارسی
                                                                لابه لای دندانها
                                                                            خلال می شود...!

و در پایان پیامكهایی كه بین من و نوید بود و نتیجه اش شد این:

كنكور چهار گزینه ای:
            دیوان شعر و دیوانه شاعر !، رستم كو؟
                   الف- رستم خوابه، رستم خوابه
                   ب -  رستم دیگه چیه !؟؟
                    ج- الف و ب
                    د- ...
 جهت پاسخ به ادامه متن مراجعه فرمایید.
 


 پاسخنامه:
         گزینه صحیح دال است.
          توضیح:
                      رستم به فكر زمین خواریه
                             به فكر تبانیه
                               به فكر دافِ اسمیو جزایر هاوایی و مزارع كالیفرنیا
                                            زنِ صیغه ایه
                                                             رستم یك عرب تما م عیاره.....

درود و بدرود.